سميرا
صدا کن مرا صدای تو خوب است ...............چقــدر بـی تـابـم در ایـن شــــب هـای دلتنگـــــــی....
از تکرار دلتنگی هایم...!!! از تمام ناگفته هایم...!!! از سکوت....از انتظار....از تنهایی تنها در کنار همه... تنها در میان جمع... تلخ است باور تمام حقیقت ها... رسیدن به حقیقتی تلخ...و پذیرفتن آن....وتحمل آن در گذر سالها... خسته ام! چه سکوت مرگــــــــــــباری دارد امروز ... !! دارم فکر میکنم کسی که با رفتنش خوشبختی رو ازت می گیره چه جوری می تونه بهت بگه آدم بی وجودی که بدون اینکه اسم و آدرس خودشو بگه چیزی می نویسه حرفاش پشمم نیست برای خودت متاسف باش که کار و زندگی نداری گه خوری مردم می کنی اینجــا به وقـــــــــت ِ فصــــــل ها بهـــار اسـت ... خــانه تکانــی دل , پــایـان یافـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت و مــن ... زیـر سقــف آبــی ِ ایـن آسمــــان و پــای بـر روی ِ خاکــی ایـن زمیـــــــن در آستـــانـه ی ِ آغـــاز ِ فصلـــی سبـــز در آغـــوش ِ خـــــــــــاک ی , که از آن خلــــق شــدم زنــــانگـی هایم جوانـــــــــــه زده انـد شکوفــــه داده اسـت احسـاســـاتم و گـل کــرده اسـت عشـــــــــق در باغستــان ِ دلـــم حلـــول کـن بهــار...!!! حلـــول کـن بـر لحظــــه های خستــــــــــــــــــه ی زرد مـرا ببـر به جنــون رویــش سبـــز یکـــــــــــــ رویــــا از تکرار دلتنگی هایم...!!! از تمام ناگفته هایم...!!! از سکوت....از انتظار....از تنهایی تنها در کنار همه... تنها در میان جمع... تلخ است باور تمام حقیقت ها... رسیدن به حقیقتی تلخ...و پذیرفتن آن....وتحمل آن در گذر سالها... خسته ام! تــــ ـــو بــدون تـا و بـرای همیشــه بـرای مـــن سبـزتـــرین و بــی همتـــاترین پـــــدر دنیـا خواهــی مـاند که یـــــادت را سبزینـــــه ای در خاطــرم خواهــــــــــــم کـرد جناب تنهاترین!!!!!!! شما نظر بدی نذاشته بودی که من نخوام تایید کنم یا بترسم شما نامزدی منو تبریک گفته بودی منم تشکر کردم مثل اینکه شما با محیط اینجا اصلا اشنا نیستی وقتی نظر خصوصی میذاری من چه جوری تایید کنم؟؟؟؟ اول فکر کن بعد حرف بزن!!!!! به نظرم شما جرات نداری که خودتو معرفی نمی کنی درست حرف بزن و مواظب حرفات باش !!! یا چیزی نخون یا اگه می خونی درست بخون نوشته نشده نویسنده سمیرا نوشته شده توسط سمیرا فکر نمی کنم فهمیده باشی از چیزای که گذاشتی فهم تو وجودتون نمی بینم ! وقتــی هــَر شــــب با لهجــــــ ــــــه ی ِ ابــرها با آغــــــــوش ی خامــوش بـرای قلـــب غمگینَـــــــــــ ــــــــم می نویســم دستــــانم بـــوی بــــاران می گیــرد و بــــــــــارانی تـرین لحظـــه های زندگـــی ام در دریـــــــای ِ چشمــان ِ منتظــــــــــــــــرم نقــش می بنــدد با قــایـق ِ خیــــ ـــال به دریـــــــای شــب می زنــــــــــــــــــم و از رویــــــــاهـای ِ دور یک بغــل " خاطــــره "می چینـــــــــــم و تا ساحـــل ِ اتـــاق تنهـــــایی ام چشمــــانم را به میهمـــانی ِ عشــــ ــــق می بَـرم در ایـن سکــــــــوت ِ نیلــی ِ شـب هنگامــی که نجـــــــــــوای ِ بــادهای شبـــانه در گـــوش ِ پنجــــــــــــره ها شنیــده می شـود دلتنگــــــــــ تـَــر می شَــوَم ... حـریــــر ِ رویــــ ــــــا را می پـوشـــم دکمـــه ی ِ خیـــــــــال را بـاز می کنـــم و با تــ ـــو به عشــــــــق بــازی ِ مــاه و مهتـــاب می روم در امـــواج ِ ایـن بستـــر ِ ارغـــــوانـی هــــوای ِ تـن مــ ـن نفـــس ِ شـب بـــــــــوهـایی ست که گلبـــرگ گلبـــرگ با لهجـــ ــــه ی عطـــر ها صــــــ ـــــــدا می زننـد تــ ـــو را و هـــوای ِ تـن تـــ ـــو بــادی ست پُـر از بـــوی ِ بـــاران که می وزد بر برگــــــ برگــــــــ ِ گلبـــــــــرگ های ِ تنـــــــــم مــــوسیقـی چشمـــانم را که می شنــوی در زورق نگاهـــــــــــت می نشینــم شــب چــــادرش را می کشـد هـــوا آغشتـــه از شهـــــوت ِ دوستـت دارم ها می شــود کنــج لـــب ها پُـــر از بـوســــــه های ِ بُــن بســت می شــود که راه فـــــرارشان بستـــه شـده چه زیبـــاست ایـن امــــــــــــــواج ِ ارغـــوانی چه شیــــــــــــــریــن است ایـن رویـــــا چه آرام اسـت خـــــــواب امشــب ِ مــــــ ــــن هـر چنـد می دانــم هـر شــــب در ایـن بستــر ارغــــــوانی سـَـر بـَر بــــــــالشی می گــذارم که پُـــر اسـت از رویــــای ِ کـوچ ِ پرستـــویی مهــاجر که هرگــز خیــال ِ بازگشــــــت به آشیـــانـه اش را نـدارد ولی ممنونم از حرفاتون منم برای شما آرزوی خوشبختی می کنم دلـــــم گرفتـــــــــــــــه ... مثـل هـــوای ِ ابــری ِ شهــری خامـــوش دلــــم تنـگ اسـت ... مثـل آسمـــــــــــــان ِ بــــــی ستــاره ی ِ شـب ی ِ زمستــــــانـی حــال ِ دلـــــــــــم خـــوب نیســت ای آرام جــان ِ لحظـه لحظــه های ِ تنهــــایی بیـا تا کمـی بـا تـــو صحبـت کنـم ایـن روزهـــا ... خستـــه و بـی حوصلــــــــه ام دستـــم دل به دل ِ نوشتـــن نمی دهـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد درگیـــــــــرم ... با خــودم , با دنیــا , با سرنوشـــت , با قسمـــــت با آدم هــایی که خـود را انســـــــــان می خواننـد اما بــــــویی از انســـانیت نبـــرده اند ... با دوستـــــــــــــی هایی که رنگـــــــ باختـــه انـد با مهربـــــــــــــــانی هایی که پَـر پَـر شــــده انـد با عشــــــق هایی که در ایـن زمـــانه ی ِ بــــــــــی رحـم احســـاست را نـــــــــــــــــادیده انگـــــاشته انـد قلبـــت را شکستـــــه انـد صداقـــــت ها و وفـــــاداری هایت را به هیـــچ گرفتـــه انـد و اعتمــــــاد را زیـر ســــــوال بــرده انـد ایـن روزهــــا ... نه حوصلـــه ی دوســـت داشتــن دارم نه می خواهـــــــم کسـی دوستـــــــــم داشتـه باشتد ایـن روزهـــا ســـــَــــردم ... مثـل دی , مثـل بهمـــن, مثـل اسفنــــــد مثـل ایـن زمستــــ ـــــان احســــــاسـم یـخ زده آرزوهـــــــــایـم قندیــــل بستــه امیــــــدم زیــر بهمــن ِ ســرد ِ احســاساتم دفــــــــن شـده نه به آمـــــدن ی دل خوشــم و نه از رفتـــــن ی غمگیــن ایـن روزهـــا پــُر از سکـــــــــوتـم سکــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــوت ی پُـــر از فریـــــاد امــروز ایـن سکـــــــوت پــُر فریــاد را ایـن " آه " هــا را ایـن درد و دل هــا را آورده ام پیــش ِ تــ ــــو تــویی که در کتـــاب ِ آسمــــانی ات نوشتـــه ای " قُـل هُــوَ اللـهُ اَحَــد " بگـــو اوســت خــدای یگـــــانه .... پـس می گویــــم به تــو ای خـــــدایـی که همچــون مـــــن تنهــــایی هـایت را فریـــــاد می کشــی می خوانَمَــــــت به نــام پـس بشنــــــــــــــــــــــو آه هــای ایـن دل ِ شکستــه و خستـــه را و اجــابـت کـن " اِهــدِنـا الصِـــراطَ المُستَقیـــــم " را هـــــــدایت کـن مـرا به همـان راهــی که برایــم بهتـــرین اسـت راهــی که برسـد به آغـــــــــوش تــو خستــه ام ...خستـــــه ... به مــن جـــایی بــــــــــــــــــــده آنجـا حـــــــــوالی ِ ابـــرها دیـوار به دیــوار ِ کلبـــه ی ِ ستــــاره ها آنجـا که همـــه جـا نـــــــــــــور است و نگــــار می خواهـم بخوابـــــم می خواهـــــــــــــــم در آغــــوش ِ گــــــــرم ات آرام گیــرم می خواهـم با تـو عشـــــــــق بـازی کنـم عشـــــق بـازی ای از جنــــــــــــس ِ راز و نیـــــاز ای آرام ِ دل , به مـــــــــــــن جــایی بـده یکــــــــ تخــــت خــــالـی یکــــــــ دنیـــــای خـــالـی یکـــــــ قلــــــب خـــالـی یکـــــــ قبـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــر خـــالـی دلــــم گرفتــــه ... دلـــــم تنگــــــــــــــــــــ اسـت دلــــم پـــرواز می خواهـد از زمیـن و آدم هـایش دلگیـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــرم می دانــی ؟! آن روز دروغ گفتــه بــــــــودم یعنـی گفتــه بــودم حـــال ِ مـن خـــــــوب اسـت امــا تــ ــو بــــــــــــــــــــــــــــاور نکـن نقـــــاش شــدن نقـــــــاشـی کــردن رنگــــــــــــــ هـا را بـر روی ِ بــــوم نقــــاشـی ات رقصـــــــــانـدن هُـنــــــ ــــر می خواهـــــد خندیــــــــــــدن لبخنـــــــــــــد زدن به وَجــــــــــــــــــــــــــــد آوردن ِ انســـان هـا تا اوج ِ یک خنـــده شــــ ــــوق می خواهـــــد نوشتـــــــــــــن شاعـــــــــــر شــدن به تصویـــــــــــــــــــــر کشیــدن ِ واژه هـــایی دَرهَــم و بَـرهَـــم ذوق می خواهـــــــــــــــد امـــا ... نقــــــاشـی ِ لحظـــه های ِ یکــی شـدن لبخنــــد ِ شیریـــن لــــب هـای ِ یکــی شـدن مخــــاطـب خــــاص ِ نوشتـــــه هـای ِ یکــی شـدن ضمیـــر ِ منفصـــل ِ " تــ ـــو" فعـــــــــــــل های ِ ماضــی و مضــــارع یکــی شـدن نشستـــن در واژه واژه هـــــای ِ یک دل نوشتــــــــــــــه تمــام ترانــــه ها و عاشقانــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه های ِ یکــی شـدن پیچـــک ِ احســاس ِ دیـــوار ِ دلــی را لمـــــــس کـردن مَســـت نرگــــس ِ مــــوهـای ِ یکــی شـدن مُـــــــــــــــــــرداب ِ تــَن ِ نبلوفـــــری ِ یکــی شـدن کیـــش ِ شیطنــــت هـای ِ یکــی شـدن مــــات ِ نگــاه ِ آهـــــــوی ِ چشمــان ِ یکــی شـدن جویبـــار ِ خیــــــــــــــال ِ یکــی شـدن رویــــــای ِ هـر شــب یکــی شـدن مــــاه ِ شـــب های یکــی شـدن ماهتــــاب ِ شبانــــــــــــــــــــه های ِ یکــی شـدن عُریـــان دیـــدن ِ جسمـــی ِ که در اســـــارت ِ تَـــن تـوست عُریـــان کـــردن ِ روحـــی که در تَمَلُـــــــــــک ِ روح تــوست شقـــــایـق وار در بستَـــر ِ دشـــت ِ یکـی عشـــــــــق بــازی کـردن به بلــــــوغ رســاندن ِ مـــــــــردانگـی و زنـــــــــانگـی تا اوج عشــــــــــــق گـُـــــم شـدن در جنگـــل ِ آغــــــــــوش ِ یکـی چیـــدن ِ تمشـــــک هـای ِ وحشــی بوســـــــــه از لبــان ِ یاغــی اش سیـــراب ِ چشمـــه ی ِ چشمــــــانش و مـــست ِ شـــراب ِ نگــاهَ ش شـدن یــاس ِ احســـاس ِ یکـی را بــــوییـدن و مســـــت شـدن تا جوانــــه های ِ یک عشــــــــــــق لیـــــــــــــــــــــــــــاقـَـت می خواهـــد آری ... لیـــاقــَت می خواهـــــد بــــــودن در ترانــه های مــــ ـــــــن که احســــــــــاس را تا لمــس یک واژه شــــوق و ذوق و هُـنـــر مــــــــــن در نوشتــن ِ تک تک ایـن ترانـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه ها می کنـد روزهـــا ... روزهـای پایـانـــــی پاییـــــــز است و لحظــه ها ... لحظـه های ِ آخریــــن رقـــص ِ برگـــــــــــــ ها در کوچــه های ِ دلدادگــــــــی ست هنگامـی که صــدای خـش خـش ِشان زیــــر پـای ِ عاشقــــــــــان اشـــک را میهمــان ِ گـــونه ی ِ معشوقـــــــــــــــــــــــــــــــــه های تنهـــا می کنـد مهــــر آبــــان آذر گذشــت و رد ِ پــای ِ زرد و قرمــز و نارنجــی اش در زندگــی هـر عــــاشق و معشـــــوق ی به طریقــی مانــد و در زندگــی مـــــن امـا ... ایـن حریـــــق ِ زرد ِ پاییــــزی ایـن تلالـــــو بــرگ های رنگـــارنگ ایـن آسمــان و صــــدای ِ وزش بــــادها فــــرق داشــت ایـن بـــــاران های پاییــزی ایـن عطــر ِ خـاک بــاران خـــورده ایـن غــــروب های ِ کِــش دار و طولانــی ایـن دلتنگـــی ها و بــــی قــراری های ِ نارنجـــی ایـن عاشقـــانه های پاییــزی حتـی ایـن ترانـــه های ِ پاییــزی مـــــــــن همــانی نبـــود که از ایـن پاییــز می خواستــــم خستـــه ام ... دلگیــــرم ... از پاییــز و بـــــــــــــــوی ِ خاطــره هایش از آمــدن ها و رفتـــن ها و جــــــــــــدایـی هایش امــروز ... جشــن ِ یلــــدایـی زمستــانی را به پیشــواز می روم و تمــام خستگــــی ها و دلتنگـــــــــــــــی ها و تنهــــــــایـی هایم را در این فصــــــــــــــــــــــل جــا می گــذارم و در کنـار پَــرچـــین " یلـــــدا " می نشینــــم و همچــون نرگـــس ها مَســت از عطــر ِعشـــــــق میـزی از جنــس ِ یلــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدا می چینــم شمـــع های ِ یـــاد عشـــــق را روشـــــــــن می کنـم ظرفــی از آجیــل را شیرینـــــــی روی میــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــز می کنـم با بوســه هایم هندوانــه را می ترکانـم با نفـــس هایم اَنــار را می رسانــم و دانــه دانــه می کنـم آه ...... هــــوس ِ طعــم ِ نـوبرانــــه ی ِ اَنــار ِ لـــب هایش را دارم مـــن ی که دِلـــم آبستَــــن ِ عشـــــق اوســت و در انتهــا ... دیوانـــی از حافــــظ می گــذارم و تَفَعُلـــی می زنـــم به نیــت ِ عشـــق خدایــا ... اینجــا زمیـــن اسـت جــایی که تــ ــو اجـــازه دادی می تـــوان عـــــــــــاشق شـد پریشـــانـم ... نیـــازم یک بوســـه ی یلــــدایـی از لبــان یاغـــی اوست که پـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــروازم دهتد تا خَلســــــــه خدایــا ... به یگانــه گـــی ات قســــــم زمستــــانی ســــــــــــــــرد در راه اســــــــــــــــــت شـراب ِ مهربـانی ات را می خواهــــم شــراب ِ مهربــانی ات رابـر جــام ِ زندگــــی ام بــریــز می گوینــد ... مَســــت که باشــی زمستـــان چِلـه ی ِ تابستــان اســت می خواهـــم راضــی باشــم به رضــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــای تـ ــو نه غمگیـــن باشــم و نه تلــــــخ یلـدایــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم را چلــه ی تابستـــــان مـی کنــی ؟؟؟!!! دلم بی قراره ... گمون کنم اگه بخوای به من عنایت کنی جسارت میخواهد نزدیک شدن به افکار دختری که روزها مردانه با زندگی میجنگد! و شب ها بالشش از هق هق های دخترانه خیس است... خُشکـــــم ... مثـل ِ ایـن هــــــــــــــوای ِ پاییـــزی سَــــــــردم ... مثـل ِ فنجـــان های دســت نخــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــورده ی روی میــــز تَلخَـــــــــم ... مثـل ِ طعـــم ِ قهــــوه های ِ فرانســـوی ِ یک کافــی شـــاپ خستــــه ام ... مثـل ِ نیمکـــــــــــــــــــــــــــــت های ِ خالــــــی ِ دو نفـــره بـــــی روحـــــم ... مثـل ِ ایـن برگـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ های ِ خُشـــک ِ پاییـــــزی خالــــــــی ام ... مثـل ِ دفتـــــر ِ خاطـراتــــــم که مــــــــــــــــــــــــــــــــدت هـاست خالـــی از خـط خطــــی هاست دلتنگــــــــم ... بـرای ِ بـرگ بـرگ ِ صفحـــه های ایـن دفتـــر دفتـــری ِ که روزگــــاری پُـر بـود از خاطـــره هـا پُـر بـود از عطــــر ِ عشــــــــق پُـر بـود از آوای ِ خــــوش ِ دوستــــت دارم ها پُـر بـود از گرمـی آغـــــوش ها پُـر بـود از پـــــژواک ِ صــدای ِ بوســـــه ها پُـر بـود از بـــوی ِ عشـــــــــق بــازی ها امـا اینکـــــــ ... صفحــــه هـایش خالــــــی از خاطـــره هاست به سُـــراغَ ش رفتـــم امـــــــروز دفتــر خاطـراتـــم را می گویَــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم ...!!! آرام بــازش کــردم صفحـــه های سفیــــد را ورق زدم تا به صفحـــه های سیـــــــاه رسیـــدم نفـــس به شمــــاره ِ افتــاد خُفَقــــان ِ بُغـــــــض راه گلویَــــم را گرفـــت و به یک بـــاره ... دکمــــه های ِ سیـــاه و سفیـــــــد ِ ایـن دفتـــر پیانــوی ِ تداعــی ِ خاطــرات را برایَــم نواخت دِلـــــــم با شـــدت ِ تمــام گیـــــــــــج رفــــت و خیــــــــــــــــــــالَ ش دور ِ سَـــرم چرخیــــد چرخیـــد و اشک هـا آرام آرام بـر روی گونــــه هـایم رقصیدنــــد آه ... ای پاییــــز ای بـانـــــوی ِ مــو طلایـــی ِ فصــــل ها برگــــ هـای ِ سُـرخ و زرد و نارنچــی ِ تـو دلتنــــــگ تـرم می کنـد عصـــــرهـای کِــــش دار و طولانــــی ات بـــی تــاب تَـرَم می کنـد بــــاران هـای مستانـــــه ات دیـوانـــــه تـرم می کنـد خستــــه ام... ســـــــــــــردم... تلخــــــــم... چمــــــدانـت را بِبَنــــد و بــــــــــرو تـــ ـــو ... بـــوی خاطــــره مـی دهــی بـــوی نبـــودن و نخـواستـــــــــن بـــوی آمــــدن و رفتـــــــــــــــــــــــــن بـــوی مــرگ آرزوهــــــــــــــــا تـــو بـــوی جُـــــــــــــــــــدایـی می دهــی می دانی پاییــــز؟! به قــول " خواجــه امیـــــــری " پِـی ِ حــس ِ همـــون روزام پِــی ِ احســــاس آرامــــــــــــــــــش پِـی ِ حســی که ایـن روزا به حَــــد ِ مَرگ می خوامــش بــرو ... شایـد فصلــی دیگــر شــروع ِ کـــوچ پرستـــوی غـــم از آشیانــــه ی ِ دلـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم باشـد شروع فصلـــی از آرامــــــــــــــــــــــــــــش شایـــــــــــــد ...!!! مــدت هـاست دِلــــــــم احسـاس سنگینــــی می کنـد مــدت هـاست حــال ِ احســــــــــــــــــــاسم خـــوب نیســـت مــدت هـاست تمــام بــــــــــــ ـــــــــاورم ایـن اسـت که هـر چه بــــود تمــام شـــد نسیمــی از عشـــ ـــــق وزیــد و رفــــــت مــدت هـاست درگیــر ِ افکـــاری دَرهَـــم و پریشــــانـم مــدت هـاست می اندیشـــم که تـــ ـــو به راستـی مـرا می شنــــاخـتی یا نـه؟! که ایـن گـــونه بــــــــــــــــــــــی رحمــــانه ترک ِ تمـام عاشقـــانه ها کـردی ؟! مَــن ی که دوســت داشتنم همچـون تــــرانـه هـایم پُـــر بـود از غـــزل های عاشقـــــــانه ... فهمیـــــــدن ِ مـ ــن درک دوســـت داشتــن هایم صداقــــت عاشقــــــانه هایم چنــدان سخـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت نبــود ...بـــاور کـن خنــــــــده هایم گریــــــــه هایم شیطنــــــــــــــــــــــــــت هایم بوســــــــــــه هایم عشـــــــــــوه هایم نـــــــــــــــاز هایم و همــه تَـــن نیـــــــاز شـدن هایم تنهــا برای تــــــــــــــو بود نگاهـــم که می کــردی چشـــم هـایم فَتــــوا می داد که نِگریستَـــن به هــر آن کـس غیـر تــــو حَـــــرام اسـت دســـت هایت را که به کَمَــــرَم حلقــــه می کــردی و به آغـــــوشَ ت سِفـــت می فشــــاردی حســی عجیـــب در اندامـــــــــم جوانـــه می زد و همچــون پیچَک ها از تَنــــَم بــالا می رفــت و احساســی در قلبــم رشــد می کـرد و بــاری دیگـر عاشقــــــت می شـدم لــب هایت که شیطَنَــــت وار لـــب های تشنـــه ام را می بـوسیــــــد بهشـــت آغـــوش تــ ـو بَـر مـ ــن واجـــــــــــــــــــــــــــــب می شـد نـاز سَرانگشتــانت هنگامـی که خـود را به تــار و پــود تَنَـــم می رسانـد مـــن تا جنـــون دیوانگـــی یک عشــــ ـــــق قلـــه های عشـــــــــــق بــازی را فَتــح می کــردم مــن عشــــق می خواستــم و آغـــــــــــــوش سینــه ای مــــردانـه شانــه ای بـرای تکیـه کـــردن هایم و پناهگاهــــی بـرای احســـــــــــــــــــاس هایم ایـن " مـــن " که اینَــک " مــن ِ بــــــــــــــی تـو " ست بـرای تــــ ــــو بـرای عشـــ ـــــق از تمـام چیــــزهـایش گذشتــــــــــــــــــــــــ و " تــــو " بعـد ِ آن همـه سال عشـــــــق و دوستــی بعـد ِ آن همـه خاطـــــــــــــــــــره بــــــــــــــــــــی هیــچ دلیلـــی از ایـن " مــن ِ بـــــــی تــو " چه ســـاده گذشتــــــــــــــــــــــــی چه وجــه اشتــــراکی ....!!! مـن بـرای " تــــــــو " از تمــام چیــــزهـایم گذشتــم و تــو بــی هیـچ دلیلــی از تمــام " مــــــن " گذشتــــی کـاش ... در درگیــری ایـن افکــار پریشــــان پاسخــی بـرای ایـن ســوال های بــــــی جــواب بـرای ایـن بـــــــــی هیــچ دلیــل رفتــن ها داشتــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم فهمیــدن مـن چنــدان سخــــــــــــــــــــت نبــود اگـر تــــــــــــــو معنـی تمــــام عاشقـــــــانه هـایم را می فهمیـــدی بـــــــــــ ـــــاور کــن این روزهـــا ... حُـــــزن ی عجیــب شهــــــر را فــَـرا گرفتـــــــــــــــــــــــــــه اسـت چیـزی شبیــه ِ ســوگ ِ آلالــه هـا حِســـی شبیــه ِ داغ ِ شقـــــــایــق هـا ایـن روزهـــا ... رَنگـــی سیــــــــــــاه دَر و دیــــوار ِ شهــر را پـوشـــــــــــــــــــــــــــــــــــانده اسـت چیــزی شبیــه ِ ظـُلمَــــت شــــــب حِســی شبیــه مــــــــرگ ایـن روزهـــا ... به هــر ســــــــــــــــــــو می نِگَـرم بُغـــــض ی سهمگیـن حَنجَـره ها را سوزانده است از چِهـــره هـای مــــردم ِ شهـر چیـزی می بـــارَد شبیــه ِ بـاران بــارانی به شــــــــــدت ِ درد دردی به وســـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــعت غــم غَمــی به دِرازای عُمـــــــر غــــم ی که بـَر قلـــب هـاشـان رُســـــوخ کـرده اسـت و نفــــس هـاشـان را به شُمــاره انداختــه اسـت حتـی آسمـــــــــــــــان هم دیگـر آبـــــــــــــی نیــست گـاه سیـــــــــاه اسـت و گـاه خاکستـــــــــری او هـم همچــون مـــــــــــــن , در ایـن روزهـا دلتنگــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ است مـــ ـــن دلتنــگ ِ پـــــدر او دلتنــگ ِ خــــــــاک مـــــــن دلتنــگ ِعطــر ِ آغـــــوشش و او دلتنــــــــگ ِعطـر ِ بــاران خــورده ی خـــــاک و مُــدام مــــی بــارَد بــاران بهـــــــــانـه اسـت آسمـــان را هـَـــوس ِ بـــــــــــــوسـه بـَر خاک اسـت همچــون مـن که ۱ سال است هـَــوس ِ دســت ِ نـــــــــــــــــــــوازشگَرَش را دارم امـــا ... افســــــوس خـــوش به حـــالـت اِی آسمـــــــان خـــوش به حــــالـت اِی خاکـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ببــار آسمـــــــان ... ببـــــــار......!!! دِلــــم بـــاران می خواهَــد تا در تَـرَنُـــــم عطــرَش روحـــــــــــ ـــــــــــــــــم را تــازه کُنـم دِلــــم بـــاران می خواهَــد آن قـــدر شدیــــد که مـــن و تنهـــایی ام را با خـود بِشـــویَـد و بِبَــرَد آن قـــدر شدیـــــد که غـــــــــــــم هـای ِ همـــه عــــــالـم را از دل هـــاشـان پـاکـــــــــــــــــــــــــــــــ کُنـد دِلــــم جــــــــاده ای می خواهَــد بـــی اِنتهــا و خـُـــــــــــــــــــدایی که با مــــن و احســـاس ِ نـازکـــم زیــر بـــــــاران ِ چشـــم هـایَـم بـــــی هیــچ چَتـــــری هـم قَــدَم شَــوَد دِلــــم استجــــابـت ِ دُعــــایـی را می خواهــَد که خــودش برایَـــــــــــــم کـرده باشـد دُعــــایـی که آرام کنـد آسمــــان اَبــری و دِلتنگـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم را دُعــایـی که تسکیـــن دَهــَد قلـــب ِ تاسـوعایی و عاشـورایی ام را که چِنیــن مظلــــومانه دِلتنـــگ ِ پِـــــــــدری ست که او خــود بـه آسمـــان ِ نیلی اش پــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــرواز داد خــــــــدایـم ... ای تکیـه گـاه بـــی پنـاهی هــای مـــ ــن ای نیـــــــــایش ِ شعـــر های شبــــانـه ام تـو را به زُلال اشکـــــــــ های ِ دل هـای شکستــه ی ِ این مُحــرم قَسـَـــــم بـــاران ِ آرامــشَ ت را بَر سَر و روی ِ عاشقــان ِ دل سوختــه و دلتنگَـــت بِبـاران لالـــه های ِ گـل انداختـــه ی ِ گــــــــــــــوش هـایت گـــواه ِ شعـــرهـای شهیـــــــــــد ِ مننـد به شمشیــــــــر ِ نشنیــدن و رفتــــــــــــــــــــــن ِ تو و امـروز ... رقــــــــص ِ انگشتــــانـم بَــر صفحـه کلیــــــد ِ دِل بـرای خلــــــق ِ عاشقــــانـه های ِ ایـن روز پــــــاییـزی بر روی دشــت ِ دلتنگـــی ِ فـــــــــــــرداهـای ِ تــ ــو خواهـــد بــود فــردایی دور امــا نزدیکــــــــــــــــ ... فــردایی که دلـــــت تنگـــــــــــــــــــــــــــــ خواهـــــد شـد بـرای مــــــ ـــــن بـرای احســـاسم بـرای طنیـن صِـــدایـم آن روز ... که در کنـار او و دســت در دســتَ ش قــــــــــــدم می زنـی کوچــه بــاغ ها را آن شـب ... که با او و آغـــــــــوش ش به روز می رسـانـی شـــــــــــــب هـا را دلــــت ... بـَد جـــــــــور هَـــوایـم را خواهـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد کـرد دلــت ... بـرای بـــــــودن هـایم تنگــــــــــــ می شـود بـرای شیطنـــــــــــت هـایم بـرای نـــــــــــــوازش هـایم بـرای بــــــــــوسه هـایم بـرای لمـــــــــــــس کردنــم بـرای عشــــــق بــازی هـایم بـرای تـَک تَـک ثانیـــــــــــــــــــــــــــــــــــــه هـایی که مُـــــــروارید احســــاسم را عُــریــــان ِ صــــدف ِ مــــــــــــــــــــــردانه ات می کردم آن روز دلــت می خواهــد مـــ ــــن بـاشـم تا در ضیــــافتـی شبــــانـه زیــر ِ رقــــــص ِ نـور ِ مــاه و مهتــاب در بَستــری ِ از گـُلبــرگ های سُــرخ که آغشتــه از شَهــــوت دوستـت دارم هــاست مِلـــودی ِ عشــــــــ ــــــــــــق بــازی را برایـــت بنَـــوازَم آن زمــان ... به ایـن بـــاور خواهـــی رسیـــد که هیـــــــــچ کـس حتـی او به انــدازه مـــــــن تــو را هرگـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــز دوسـت نداشتــه و نخواهــــد داشـت و یکــــــــــــ روز ... و یکــــــــــ روز خیلـــی بــَـد رفتنـــــــــــــم را بـرای همیشــه بــــاور خواهـی کـرد پشیمــــان خواهــی شـد اشکـــــــــــــ خواهــی ریخــــــت حســـرت ِ با مــــن بـــــــــ ــــــــودن را خواهــی خـورد حســرت ِ احســــاس هایی که او هرگــز نمی توانــد به انـــدازه ی ِ مــ ـن به تــو ببخشـــد و مـــ ـــن ... برایـت چیـــــزی خواهــم شـد مثـل آن سیـــب بــالای درخــت در دور تـــــــــــریـن نُـقطــه مثـل یک خاطـــــره ی ِ دور تلـــخ و شیریــــــــن , ولــی دور خیــــــــــــــــــــــــــــلی دور و .... آن زمــان .... لالــه های ِ گـل انداختــه ی ِ گـــــــــــوش هــایم گــواه ِ خواستـــن هـای ِ شهیــــد تــــو اَند به شمشیـــــــر ِ نخواستـــن ِ مــــــــــن در دشــت ِ دلتنگـــــــــــــــــــــــــــــی های تــ ـــو اینجـــا ... رادیــــــــــــــــــو دِل مــوج ِ بُغـــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــض صــــدای ِ خِــش خِـــــــــــش ِ تـــرانـه هـای ِ بـانـــویی از لا بـه لای ِ دفتــــر پـــــــاییـزی اش در میـان بــــرگ هـایی به رنـگ ِ آبـــان به گـــــــــــــــــــــــــــــــــــوش می رسَــد که با لحـــن ِ پــــــاییـز و لهجــه ی ِ بــــــاران بـرای موجـــودی بــــی جـان تَکَـلُـــــــــــــــــــــــــــــــم می کنـد پــــــــاییـز هر لحظـه اش بــــوی ِ خاطـــره هـاست بــوی ِ مـــ ــــــــــــــــن بــوی ِ تـــــــ ــــو بــوی ِ عشـــ ـــــــــق و مَستــــــــــــــــــی های ِ پنهـــان ِ عَصـ ـــرهای آبــان ی رنگـَـش بــوی ِ رویــــــ ـــــاهـای ندیـــده بــوی ِ خواستـــن و نتوانستـــــــــــــن بــوی ِ آمـــدن و رفتــــــــــــــــــن بــوی ِ آرزوهـــــایـی که برای همیشـــه مَحـــال شـد بـــوی ِ تنهـــــــــایـی و احســـــاس هـایی که همـــاننـد بــــــــرگ های پــــاییـزی زیـر ِ پــا لِــه شــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد و چـه سخــــت اسـت... شنیــــــــــــــدن ِ صـــدای ِ خِـش خِـش ِ بـــــــرگ هـای پــــاییـزی زیــر قـــــــــــــدم های دو نفــــره ی ِ عـــابران ِ ایـن کوچــــه ها وقتــی به تنهـــــــایـی پَرســــه می زنــی کوچـــه , خیــــــابـان های ایـن شهــــــــــر را اَمـان از بـــــــوی ِ پـــاییـز از آسمــــــان اَبـــــری اش از غــــروب های ِ کِـــش دار و دلتنــگ وارَش از جــای ِ خـــالـی هـایی که با هیـــچ چیـز پُــر نمی شَــوَد از خاطـراتی که دست از سَـر تــو و خیــال ت بـَــر نمی دارنـد نه خـــودَت می دانـــــــــــی دَردَت چیسـت و نه دیگــری ... فقط می دانــی هــر چه هوا ســــــرد تَـر می شَـوَد دلــت آغـــوش گـرم تـری می خواهَــد و می نشینـــــــی یک جـا و با ســــاز ِ روزگـــــار تـــــــرانـه می سُــــرایـی شعــــــــر می خوانــــی مــــــــــــــــــی رقصــی به گمــانـم بـرگ ِ خَـــــزان همچــون مـــــن بـانــــویی ست که غــــــــــــــــــــــــــم هایش را پُشــت طــلای مــــوهـایش سُرخــــی گـــــونـه هایش و نارنجی قلب دلتنگَ ش پنهــــان می کنـد پُشـــــت ِ رنــگ هـای ِ شـــاد ِ پــاییـزی که رنگیـــن بـــــــودن یا نبــــــــودن ش را یکـی همچــون مــــ ــن می دانـد که رنـگ ِ سیـــاه ِ غـــــم هایش را پشـت واژه هــــای ِ رنگـــارنگ ایـن دفتر پنهـان می کنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد واژه هــــــــــایی که عــــاشقانـه می شَوَنــد تــــــــرانـه می شَوَنـــد و یکـی می خوانَــــــــــد و چـه دَردآور اسـت ... عــــــــاشقانـه هایی که می نویســـی جــــــز او ... همـــــه را به یــاد عشقشـــان بیَنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدازَد و تــ ــو ... همچنـان بنویســـی بــدون اینکـه عشـــــــــ ـــــــــــــــق کسـی باشـی و یا حتـی در یــــــاد ِ کسـی ............ هــــــــــوای ِ مــن ... هــوای ِ قَلَمــــــــی ست که از داغـــی ِ ایـن همــــــــه دَرد آب شـد هــــــــــوای ِ مــن ... هــوای ِ واژه هـــــایـی ست که از سطــر سطــر ِ آسمـــــان دِلــــــــــــــــــــــــــــــــــ ــــــــــــــــــــــــــــــــم پـَــر کشیدنـــد هــــــــــوای ِ مــن ... نَفَــس ِ شقــــایـق هایی ست که گُلبـرگـــــــــــــــــــــــــــــ گُلبــرگــــــــــــــــــــــــــــــــــــ دلتنــــگ ِ آغــــــــوش ِ دشــت انـد هــــــــــوای ِ مــن ... هــوای ِ کـــــودک ِ درونـــــــــی ست که هــر روز در جویبــــار ِ خیــــال تـــو آب تَـنـــی می کنــد هــــــــــوای ِ مــن ... هــوای ِ دریــــــــایـی ست که هــر شــب مـرا غَـــــ ــرق در رویـــــــــــــاهـا می کنـد هــــــــــوای ِ مــن ... هــوای ِ آسمـــــــ ـــــــان ِ دلـــی ست که ابــــر چَشمــــانَـش شــب و روز مـــــــــــــــــی بـارَد هــــــــــوای ِ مــن ... هــوای ِ برگـــــی ست در مسیـــر بـــاد که دیـــروزهـای شیرینــم را در مسیــر عشــ ــــق با خـود بُــرد هــــــــــوای ِ مــن ... هــوای درختی ست غمگیــــــــــــــــن که مـــــدت هـاست شکوفـــــه ی لبخنــــــــــــــــــد نمی دَهَـــد هــــــــــوای ِ مــن ... هــوای ِ رفـــــت و آمـد هـایی ست که زمــان ِ حــــــال ِ مـرا نابـــــــــــــــــــــــــود کـرد هــــــــــوای ِ مــن .. هــوای ِ بُغضـــــــــ ــــــــی ست که فنجــان دلــــــــ ــــــــــم را در یک روز پاییــــزی شکســـت هــــــــــوای ِ مــن ... هــوای ِ امــــروزی ست که پُــر از دلتنگــی های پـاییـــزی ست هــــــــــوای ِ مــن ... هــوای ِ بوســــــــه ها و آغــــــــــــــــوش ها و عشـــــق بـازی هایی ست که عطـــر ِشان جـا مــــــــــــانـده اینجــا جــــا مـــانـده ... در شهــــــــری که تــــو در آن نیستــــی و هرگــــــز نخواهـــی بـود هــــــــــوای ِ مــن ... هــوای ِ شهــــری ست که تـــــــــ ــــــــــو در آن نَفَــــــس نمیکشـــــی هــــــــــوای ِ مــن ... هــوای ِ خاطـــره هـایی ست که به دســت ِ فرامـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــوشی نمی روَنـــد مـــــن می گویَــــــــــــــــــــ ـــــــم دَرد یکـی می خوانَــــــــــــــــــد دَرد یکـی می شِنــــــــــــــــَوَد دَرد امــا فـــرق اسـت بیـن تمـــــام ایـن دَردهـــا دَرد را بایـد کِشیــــــ ــــده باشـی نه با قَلَمـــــــــــــوی زیبـــایـت بـر تَـــن بــــــوم نقـــــاشی هـا نــه...!!! نه با قَلــــَم شیـــوایـَت بــر سپیــــدی ِ کاغــذ بـــی جـان دفتــر خاطـــراتـت نــه...!!! دَرد را بایـد با قَلَمـــــوی خستگـــــــی بـر روی بــــوم ِ شــــانـه هـای ِ دلتنگَتــــــــــــــــــ لمـــــس کـرده باشـی آن گــونه که رنگــــی به جـز خاکستــری بـر بــوم شــانـه هـایت نقــــ ـــش نَبَـنــدَد و تــو ... دلــت در ایـن روزهــای خاکستـــری تنـگ ِ دلتنگـــــــــــــــــی هـای نارنجــی ای شَــوَد که بـرای همیشــه خاکستـــری شـد دَرد را بایـد با قَلـــــَم بـــــی تفـاوتـی بـر سپیـــدی ِ قلــــب شکستــه و بــــــی جانــت حــــ ـــس کـرده بـاشـی آن گــونه که شعــــری به جـز غَــــم از سپیـــدی ِ ذهــن و قلــــب بــــــــــی جانــت نَتــــــَراوَد روزهــای خاکستـــری مــــن شعـــرهای غمگیــن مــــــــــــن دل ِ زخمــی و چشمــان اشکـــی ِ مـــــن تـــــ ـــــــــــــــــــــــــــــــــاوان روزهــایـی ست که دل داده بــــودم روزهـایی که قلبـــم را با رُبــان هـای قرمـــز ِعشـــــ ــــق به دور گردنـــش حلقـــــــه می کــردم روزهـایی که احســاسم را با رُبــان هـای آبــی آرامـــ ــــــــش به چَشمــان ِ سیـــاه َش می دوختــــــــــــــــــــــم روزهـایی که صداقتــــم را با رُبـان های سبــز ِ دوســت داشتـن بـر سینـــه ی ِ مـــــردانـه اش سنجــاق می کــردم افســــوس... افسـوس برای آن روزهــــــای ِ سُـرخ و سبــز و آبـی ام که چـه آســــان رنـگ باخــت بیچــاره دلـــــم ... بیچــاره عشـــــــــــق ... که تنهــا خاکستــــرش بـر جـــای مـانــــد بیچــاره مـــــن ... که تنهـــا سهمــم از زندگـــــی به دوش کشیــــدن درد ِ تمــام خاطـــره هـا و دلـــی همــواره تنگـــــــــــــــــــــــــــ و گرفتــه در ایـن روزهـــــای خاکستــــری ست گــاه... از رویـــاهـای ِ شبانـــــ ـــه ات بـادبـــادکـی با گوشـــــــواره هـایی از اشـــک و لبخنــــد می ســـــازی به بــام آرزوهــــــــایت مــی روی و کلاف بُغـــــــــــــ ـــض هـایت را در آسمـــــانی از خاطــــره ها می گُشـــــایـی و می نگــری احســــاسی را که در نسیــم عشـــ ـــق بـر بــاد رفتــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ گــاه... خـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــود آزاری می کنـی بَــر مـــــــــی داری دســت ِ خــــــــــــــودت را دلـــــــــت را احســـــــــــــــاست را می گیــری و به کوچـــه بــاغ های خاطـــــره می بــَــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــری آنجـا که تَصنیـــف های قدیمــی بـر تــَن خیـــس ِ پنجــره ی ِ چشمـــــــانَت رقــص ِبــــــاران اِجــرا می کنـد آنجـا که یک مــــــــوسیقـی تـــ ــو را تسخیـــــــــــــــــــــــــر می کنـد و نَـــوای گذشتــــه را برایـت می نَـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــوازَد آنجـا که عکــس ها در خاطِــــرَت زوم می شَوَنـــد و تــو را ســـوار بر کالسکـــــــــــــه ی ِ زمــان به قَعـــــر ِ روزهــای خوشَـت می بَرَنــد و تــــ ـــو در تصنیفــــی از مـــــــــوسیقـی ِعکــس ها غَــــــــــــــــــــــــــــــرق می شَـوی ایــرهای خیـــ ـــال به سَمــت تـــو گیـج می شَوَنــد آنگـاه مــــرواریـد های احســاس روی گونـــه هـایت سُـرسُـره بـــازی می کننـــد و دلـــــ ـــت... آرام آرام تــاب می خــــــــــــورَد تــاب ِ لحظـــه هـایی که چـه زود خاطـــــــــــــــــــــــــــــره شــــد لحظه هـایی که احســـــاست را با عشــــ ـــق سـاختــی با دلـــــــــــــــــ ـــت شکـل دادی و با گــذران ِ عُمـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــرَت به مِعــراج رســــانـدی و حـــال... تَداعــــی شـان در بـاغ ِ کوچـــک ذِهنـــــــَت مَجـــــال ِ فرامـــــــــــــــ ـــــوشی نمی دهــد دلـــت می خواهـــَد رَهــــــــــــــــــا شَــــوی از بــــود و نبـــــــود از تکــرار دَمـــادَم نفــــــــــــــــــــــــــــس از عطـــر تمــــــــــــام خاطــــره هـا و از احســــاسی که دیگـر نبــــض ی بـرای نوشتـــن ترانـــه هـای عاشقـــــانـه نــدارد رفتــــــــــی... در فصلــــی که تنهــا امیــــــــــــــدم خـــــدا بـود و ترانــه و تــــ ــــــــــو تــو که گمـــان می کــردم از تبــار آسمــــــــانـی و دلتنگـــــــــی هـایم را در می یــــابـی تــو که گمــان می کــردم ســــــــــ ـــــــــــاده ای و سادگـــی ام را بـــــــاور داری و افســــوس که حتـی نمی خواستــــی هـــم قســـــــ ـــــــــم بــاشی افســـوس رفتـــی... ســـاده ، ســاده مثـل دلتنگــــی هـای مـــ ـــــــن و حتـی ســاده مثـل سادگــــــــــی هـایم مــــن مــــاندم و یـک عمـــر خاطــــره و حتـی بــــاور نکـردم ایـن بریــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدن را کـاش کمـــی از آنچـه که در بــــــــــاورم بـودی در بــــــــــــــــــاورت خانــه داشتـــم کــاش می فهمیـــــــــــدی صداقـــت ی را که در حرفــم بـود و در نگاهــــت نبــود رفتــــی و گریـــه هـایم را ندیــدی و حتـی نفهمیـــدی مــــــــــــن تنهــا کسـی بـودم که..... قصـــــه به پـایــان رسیــد و مــن هنــــوز در ایـن خیالــــــــم که چـرا به تــــــ ـــــو دل بستــم و چـرا تـــو به ایـن سادگـــی از مــــــــن دل بریـــدی نمی بخشمــــت... نمی بخشمـــت که از مـــــــ ــــــــن دل بریــــدی و حتـی ندیــدی که بــــــــــی تــو چـه بـر سـر ایـن ترانـــه هـا می آیــد دیـدی اشـــک هایی را که قطـره قطـره اش قصـــــه ی مـــن بـود و بُغضــی که از هــــرچه بـود از شـــادی نبـود بُغضــی که بـه دســــت تـو شکســـــت و چشمانـــی که از رفتــــــن تـو غــرق اشـــــــک شـد و تـو حتـی به ایـن اشــک ها هـم اعتنـــا نکــردی به حُرمـــت قـــــدم هایی که با هم در آن کوچـــه ی همیشگــی زدیـــم به حُرمـــت بوســـــه هایمان نـه... تــو حتـی به التمـــــاس هـایم هـم اعتنـــــا نکـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــردی قصــــه به پـایــان رسیـــد و مـن همچنـــان در خیــــال چشمــان سیــاه تــــــو ام که ســـاده فریبـــــــــــــم داد قصـــه به پـایـــان رسیــد و مـــن هنـــــوز بــــــــــی عشـــق تـو از تمـــام رویــــاها دلگیـــــــــــــــــــــــ ــــــــــرم و اینکـــــــــــــ... مـن عـــــــاشقم به آنچـه که نــدارم و دیگــر هرگــــز به دســت نخـواهـــــــــــم آورد به آنچـه نابــــــــــود شـد به آنچـه که حتــی از دورتــــریــن نقطــه ی فکـــرم گریخـــــــــــــــــــــــــــــــــــت مــن گریـزانـــــم از آفرینـــش از آن که به وجـــــــــودش آورد در قلبـــــم جایگزیـــن ش کــرد و بعـد یکـــــ بـاره با پـــاره ای از قلبــــم یک جـا بـــُــــــــــــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــرد قصــه عشـــ ـــق مـن به پـایـــان رسیـد درعصــر پـاییــــزی ایـن روز هماننـــد تمــام ترانـــــه هـایی که زیـن پـس بـرای تــــ ــــــو ســروده نخواهـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد شـد بدینوسیله من رسما از بزرگسالی ام استعفا می دهم و مسئولیت یک کودک هشت ساله را به عهده میگیرم... می خواهم فکر کنم شکلات از پول بهتر است چون می توانم آن را بخورم... می خواهم زیر یک درخت بزرگ بنشینم و با دوستانم بستنی بخورم می خواهم به یک ساندویچ فروشی بروم و فکر کنم که آنجا رستوران پنج ستاره است! می خواهم در کوچه پس کوچه های محله مان بالابلندی بازی کنم... می خواهم سرم را از شیشه تاکسی بیرون بیاورم و بلند بلند شعر بخوانم می خواهم درون یک چاله آب بازی کنم،بادبادکم را به هوا بفرستم... می خواهم به گذشته برگردم ....وقتی داشتم رنگ ها را ، جدول ضرب را و شعرها را می آموختم می خواهم شب هنگام عروسکم را در آغوش بگیرم و بیخیال از هر آنچه پیش آمده بخوابم... می خواهم فکر کنم که دنیا چقدر زیباست و همه راستگو و خوب هستند...! می خواهم به همان زندگی ساده خود برگردم، نمی خواهم زندگی ام پر شود از کوهی از مدارک اداری،خبرهای ناراحت کننده،صورتحساب،جریمه اجاره خونه، سر رسید وام و.... می خواهم کودکانه روی صحنه تئاتر هزار نقش بازی کنم و لذت ببرم می خواهم به نیروی لبخند ایمان داشته باشم،به فرشتگان، به باران ، به صدای باد... همه چیز بزرگسالی ام برای شما... من رسما از بزرگسالی استعفا می دهم... فندکم را برمیدارم.. سیگاری روشن میکنم تا خاموش کند هرآنچه اضطراب بی تو بودن را... راستی فندک هم یاریست برای سیگار... او سیگار را می سوزاند.. سیگار مرا و من در رویای خیال تو از سیگار کام میگیرم..... چه داستانیست.. داستان فندک و من و سیگار و یاد تو! آسمان امشب ستاره ای نداشت! شب تمام رفاقتش راگرفت کف دستش که بگوید: اینجا ستاره ای برای تو نیست! حتی برای وقت گذرانی این شبهایت! دل خوش به این جمله نباش... خوابهایی میبینیم این روزها ،خوابش که خواب است! انگار پشت سر هم اتفاق می افتد همه چیز! ما این خوابها رابازخورد ذهن درگیرمان نمیدانیم ؛ ما این خوابها را نشانه ای می دانیم! رخ می دهد! می دانیم! "حتما" بگذار یک دفه هم که شده لیوان مانیمه پری داشته باشد! به کجای این روز بر می خورد؟ می خواهیم خلا امیدمان را پر کنیم تنهــــایـی را ستــــــــــــــــــــــــــــــــــــــاره ها که نـه! آسمـــان بـــــــی مــاه خـــوب می فَهمَـــد هنگامــی که چِشمَـــــک ستـــاره ها را در آغـــــ ــــوش شـب با حَســــ ــــرَت می نِگَـــرَد تنهــــایـی را گـل آفتــــاب گـردان که نـه ! هـــوای بـــــارانـی خــوب می فَهمَــد هنگامــی که رقـــــــــ ـــــص آفتـــــاب گــردان را در رنگیــن کمــان چشمــان خورشیـــــــــــــــد می نِگَــــرَد تنهــــایـی را شقــــــایــق ها که نـه ! تکـــــ شاخـه گـلِ سُـــرخِ عشــ ـــق خــوب می فَهمَــد هنگامـی که آغـــــوش ِ دشــت را بـرای شقــــــــایـق های بــــــــــــی قــرار بــاز می بینَــد تنهــــایـی را رودهـــــا که نـه ! لَـبِ خُشکیـــــدهِ ی جویبــــــــــار خــوب می فَهمَنــد هنگامــی که آب رودهـــا را پــُـر از بوســــــــ ـــــــــــــ ــــــــ ـــــــه های آبــــدار می کُنَـد تنهـــایـی را بـوتــه ی تـــــــوت فرنگـــی ها که نـه ! آخریــــن شاخـه ی گیــــــــلاسِ خانـه مـان خــوب می فَهمَــد هنگامـی که به جــایِ زینَــت ِظــرف روی میــز سهــــــــــمِ کلاغ هــای سیــــاه می شَوَد تنهــــایـی را پیچَـــــک ها که نـه ! نیلـوفـــــــــرها خــوب می فَهمَنــد هنگامــی که صدای نَفَـس نَفـَس زدن پیچَـــک ها را بـرای بـالا و پاییــن رفتــن از دیـــــــ ـــــوار می شِنَوَند تنهــــایـی را دل هـــای سنـــگ شـده که نـه ! دل هـــای دلتنـــگ و بــــــی قــرار خــوب می فَهمَنــد هنگامــی که روزهــــاشـان به بُلنــــــدای اولیــن روز تابستــانـی و شـب هــاشـان به بُلنــــــــــــدای اولیــن شــب زمستـــانـی مــــــــــــــــــــــــــی گُـذرد تنهــــایـی را دل هــای کَــر و کـــور که نـه ! دل هـای بینــــا و گــــوش هـای شِنَــــوا خــوب می فَهمنــَــد هنگامــی که چَشـــم هـاشان در انتظــــــارِ دیـــدن جـــــاده های رُخ یــار و گـــــوش هــاشان منتظــر شنیـدن طنیـنِ صـدای ِآوای احسـاس ِخـوش ِ دوستــت دارم هــاست تنهــــایـی را مـــــــــ ـــن که نـه ! مــوهای بُلنــــــــــــــدم خــوب می فَهمَــد هنگامــی که نــاز و عشـــــوه هایم در نگـاهِ چشمــان و هِیبـــَت مـَردانـــــه یِ تـــو نـــَوازش نمی شَــوَد تنهــــایـی را تـــــ ـــــــو که نـه! مــــنِ بـــــــــ ـــــــــــــــــــــــــی تـــو خــوب می فَهمَــد هنگامــی که رَفـــت رَفـــت رَفـــت صــرف ِ فعــل ِ ماضــی و مُضــارع و اَمــر مَـــــــــ ــــــــــــــن بـرای آینــده ای نـامعلــــــــــوم خواهــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد بـود
دلتنگی های تمام عمـــــــــــرم ... به یکباره مرا در بر میگیرد ... !!
و این هـــــــوا ...
و این همیشه ماتمکده ...
لرزه به وجودم می افکند ... !!!!
و من ...
می هراسم ...
از مقابله با ســـــــــــــــــــــــــــــــــکــــــــــــــــــــــــــــــــــوتـــــ ...... !!!
دلم پره
یه چیزی داره گلومو فشار میده
یه جای خالی دارم که با هیچی پر نمیشه
کجایی؟
چه حس بدی دارم....
حتی نمیتونم بنویسم
بابا قربون دستات برم هر جا هستی دستاتو میبوسم
بابا جون الهی دورت بگردم
اونایی که بابا هنوز کنارتونه خاک پاشو رو چشماتون بذارید و قدرشو بدونین....
ازت دورم
ازت دورم
ازت دورم
داغ دلم کهنه تر شده است
بابا بیا که زخم دلم تازه تر شده است
اشکی مانده گوشه ی چشمم تو را قسم
کمک کن آسمون چشمهام بباره همه وجودم شکست اما بغض ام نمیشکنه
پرواز تو کمر مادرم شکست
دردت به جون من همه چی تیره تر شده
بگو که رفتنت شایعه است
برادرم از غمت پیر تر شده
دلم برات تنگ شده بابادلم داره میپوسه به خدا
فکر نکنی یه وقت یه سال گذشته و ما تو رو فراموش کردیم
نه عزیزم هر روز داغم تازه تر میشه
هر روز درمونده تر میشم
مامان داره جلو چشمامون ذره ذره آب میشه
دل اونم برات تنگه چه قدر صبوری کنه بابا؟
میدونی امشب دلم خیلی پره دوست دارم باشی بابا قلبم درد میکنه قفسه سینم میسوزه
تازه از سره کار اومدم اما خستگی جسم ام احساس نمیشه دلم گرفته از غصه هر روز بیشتر از قبل به مرگ نزدیک میشم
مهربونترین بودی پس بیا... نمیدونم چه جوری نگو محاله نگو نمیشه من این حرفا رو باور ندارم
تو نرفتی
تو نباید میرفتی
به خاطر من نه
به خاطر مامان بیا بگو اینا همش کابوس بوده
برگرد
من از دیشب نتونستم آروم و قرار داشته باشم
میترسیدم بغص صدام دل غمگین مامان رو متلاطم تر کنه
چی بگم که دیگه روزگارم مثل قبل نیست
میدونم میخونی
فدای چشمای مهربونت فدای دستات فدای صدات چه دلتنگم بابا......
خدا کمک کن بتونم دوباره رو به راه شم
بهتره با داغ دلم نذاری تنها باشم
شاید که بعد از پدرم نفس بمونه اما
امید من به این همیشه بودنه خدامه
باور نمیکنم که بی پدر شدم
بی تو مگه میشه زندگی کرد
با رفتنت هستی من هم سوخت
کاش وجود بی مقدارمن حذف میشد به جای گلی مثل تو…
گرچه از قصه ی ما می تركد سنگ صبور
از جهان هیچ ندیدیم و عبث عمر گذشت
ای دریغا كه ز گهواره رسیدیم به گور
تو عجب تنگه ی عابركشی ای معبر عشق
كه به جز كشته ی عاشق نكند از تو عبور
در فروبند برین معركه كه كآن طبل تهی
گوش گیتی همه كر كرد ز غوغای غرور
تیز برخیز ازین مجلس و بگریز چو باد
تا غباری ننشیند به تو از اهل قبور
مرگ می بارد ازین دایره ی عجز و عزا
شو به میخانه كه آنجا همه سورست و سرور
شعله ای بركش و برخیز ز خاكستر خویش
زان كه تا پاك نسوزی نرسی سایه به نور
| Design By : Pars Skin |
من سمیرام
این وبلاگ و برای نوشتن از دل تنگی هام ساختم ....
خوشحال می شم اگه با نظر دادن کمکم کنید ......
قول بده نظر بدی ....................مرسییییی
هوایت که به سرم می زند
دیگر در هیچ هوایی نمی توانم نفس بکشم!
عجب نفس گیر است ...
هوای بی تویی...!!
چه غمگین باشم چه شاد عاشق گوش دادن به آهنگای غمگین و آرومم ...
از نوجوانی صدای سیاوش قمیشی رو دوست داشتم...صداش هم نواست با دلم ..
و احساس می کنم حجم تنهایی منو پر می کنه...
